Ինքնակամ բակը մաքրելու, բարեկարգելու գործը…

 

Возможно, это изображение (дерево и на открытом воздухе)

Մեր շենքի բնակիչներից մեկն է վարպետ Ռոբերտը…
Ինքնակամ, իր պարտադիր պարտականությունների մեջ է դրել բակը մաքրելու, բարեկարգելու գործը…
Սովորաբար բակի աղբը հավաքում էր` միշտ ձեռնոցներով, հատուկ տոպրակների մեջ (սկզբում նույնիսկ մտածում էի, թե համատիրության աշխատակից է, թեև զարմանալի կլիներ🙂). մի օր էլ գործից եկա, տեսա բանջարներն էր հնձել պատնեշի վերևում, մեքենան մոտ կայանելիս լրիվ գլխին էր թափվում. երեկ էլ` շարունակում էր սկսածը.
-Ինչ եմ անում, որ նկարում ես, մի նկարի, ես էդ տեսակ բաներ չեմ սիրում…
-Թող բոլորը տեսնեն, ախր ձեր մուտքը 4-րդն է, շենքի էս հատվածը ձեր կողմից չի էլ երևում, բայց տարբերություն չեք դնում…
— Ինչ կա որ, մեկը պիտի անի, չէ՞. Ուրիշը չի կարող, տեսեք, ես գործիքներ ունեմ, հա, էս հողն էլ հենց էնպես չեմ թափելու, էս փոսերը պիտի լցնեմ քարերի հետ, ուղղեմ, միշտ անում եմ, սելավը շատ է քանդում, մի նկարի, զրուց ենք անում, շնորհակալ եմ, որ գնահատում ես…
Արփիկ, ասա,-դիմում է պատուհանից մեզ միացած Արփիկ տատին,-ես ինչ ասեմ, տեսնում են, գիտեն…
Возможно, это изображение (на открытом воздухе)
Ու Արփիկ տատը ծանոթացնում է, պատմում…
Ինձ համար, մեզ համար է անում վարպետ Ռոբերտը ու դեռ ինքն է շնորհակալ…
Էսպիսի Մարդիկ են ապրում մեր կողքին, հպարտանալու Մարդիկ…
Անկեղծ շնորհակալ ենք, լավ մարդ, մեր վարպետ Ռոբերտ, այսօր իմացա Ձեր անունը ու որ հարևաններ ենք…
Հ. Գ. Հա, հագուստն էլ աշխատանքային, բայց էնքան կոկիկ ու մաքուր… Գործիքներն էլ…
Ինչքան ժպիտ ու դրական տրամադրություն պարգևեց հոգնած գործից վերադարձողիս, բա ինչ հաճելի զրուցակից է, երբ խոսքն իրեն չի վերաբերվում😘

Նարինե Մաթևոսյան

Возможно, это изображение (дерево и на открытом воздухе)